نيمه شعبان سالروز ميلاد مسعود قطب عالم امكان آخرين خليفه پروردگار،حضرت بقيه الله الاعظم(اروحنا فداه) مي باشد.
آن حضرت پس از ولادت به سجده افتاده و فرمودند:
اشهد ان لا اله الاالله وان محمدارسول الله وان ابي اميرالمؤمنين، سپس نامهاي مبارك امامان را يك بيك شمردند تا به خود رسيدند و آنگاه براي ظهور خويش دعا كردند.
امام عصر عليه السلام وجود مقدسي است كه خداوند به دست با كفايت ايشان جهان را پر از عدل و داد مي نمايد.امام مهرباني كه تمام خيرات و بركات و نعمتهايي كه خداي متعال به بندگان خويش عطا مي فرمايد،به يمن ايشان است.
حضرت امام موسي ابن جعفر عليهما السلام درباره غيبت امام عصر و حال مومنان در آن دوره اندوه بار چنين مي فرمايند:
يغيب عن ابصار الناس شخصه ،ولا يغيب عن قلوب المومنين ذكره
شخص او از ديدگان مردم غايب مي گردد ولي يادش از دلهاي مومنين نمي رود.
دوران ظهور آن امام مهرباني،دوران صلح و صفا و امنيت و آسايش براي همه جهانيان است و مذهبي را كه خدا مي پسندد در جهان حاكم خواهد نمود.
ما شيعيان بايد خاضعانه و خاشعانه براي ظهور آن حضرت دعا كنيم،همواره به ياد ايشان باشيم و بدانيم كه آن حضرت ناظر بر رفتار و كردار ما هستند و از اعمال صالح ما خوشحال و از گناهانمان اندوهگين و آزرده خاطر مي شوند.شايسته است كه همواره در جهت خشنود كردن آن حضرت بكوشيم.توسل مداوم به امام زمان عليه السلام و خواندن دعاي عهد و زيارت ال يس سرمايه اي گرانبها است كه بايد آن را غنيمت شماريم.
امام عسكري عليه السلام خطاب به فرزند عزيز خود امام عصر (عجل الله فرجه الشريف) مي فرمايد :
واعلم ان قلوب اهل الطاعه والاخلاص نزع اليك مثل الطيرالي اوكارها
وبدان كه دلهاي اهل طاعت واخلاص به سوي توپرمي كشد آن گونه كه پرندگان به لانه هاي خودمي روند.

                                              باز گيتى پاى تا سر، مطلع الانوار شد
                                              مطلع الانوار، گيتى از جمال يار شد
                                              نيمه ى شعبان رسيد و مولد مهدى بود
                                              آن شهى، كو خاك راهش گلشن ابرار شد
                                             شام احبابش ز شادى، همچو روز روشن است
                                            روز اعدايش ز غم، مانند شام تار شد
                                            از همايون مولد سلطان لاهوتى مقام
                                           عطرآگين، سرزمين سامره بسيار شد
                                           خيز و شو آماده جانا، از پى تبريك عيد
                                           كز صفا اقطار گيتى، غيرت گلزار شد
                                          اين دو رنگى را بنه از سر، بيا يكرنگ باش
                                          جبّذا ملكى، كه از خواب گران بيدار شد
                                          اين چراغان هم بود از يمن يكرنگى به پا
                                          كز صفا مانند گلشن، كوچه و بازار شد
                                          هست مولود همايون ولى كردگار
                                          آنكه تابان از جمالش، جلوه ى دادار شد
                                          حجت يزدان، ولى عصر، نور ذوالمنن
                                           آنكه ذاتش، در بناى معدلت، معمار شد
                                           اى پناه ملك و ملت، پرده بردار از جمال
                                           ملك و ملت موكبت را، طالب ديدار شد