جانا سیه بپوش که ماه محرم است

                                           بگذشت فصل شادی و ایام ماتم است

ای شیعه گر به دیده دل بنگری کنون

                                        رخت عزا به جسم همه خلق عالم است

هر دیده اشک بارد و هر دل بود غمین

                                        زیرا عزای سبط دوم فخر آدم است

نزدیک شد به کربلا کاروان غم

                                           زین رو بود که چهره آفاق در هم است

از کوفه آمدند هزاران به پیشواز 

                                          اکرام میهمان به شریعت مسلٌم است

به کوفه مهمان گشته حسین بن فاطمه

                                           مهمان نواز را به زبان خیر مقدم است

مهمانسرای کوفی بی رحم ، کربلاست

                                        خیل سپاه ، تیر و سنانش فراهم ا ست

هرگز ندیده کس به جهان مهمان کشند

                                          با آنکه ضعیف در همه عالم مکرم است

هرگز نبسته آب روان کس به روی خصم

                                          دشمن کجا نور دو چشمان خاتم است

خون خدا به دشت بلا ریخت از جفا

                                           دشمن هنوز بهر جنایت مصمم است

جسم عزیز فاطمه در زیر سم است

                                         آه از خیم بلند سوی عرش اعظم است

خون می رود ز پای یتیمان به روی خار

                                            دشمن پی گرفتن دینار و درهم است

ای شیعه چاک زن تو گریبان در این عزا

                                                  که امروز روز اول ماه محرم است

با عرض تسلیت به امام زمان بگو

                                           فخر یگانه نوکری اندر دو عالم است